Leczenie nerkozastępcze

Leczenie nerkozastępcze określa metody terapeutyczne mające na celu utrzymanie przy życiu osoby, u której z jakiś powodów doszło do schyłkowej niewydolności nerek. Kwalifikacja do tego rodzaju leczenia powinna się odbywać możliwie wcześnie.

W chwili obecnej istnieją dwie sytuacje kliniczne, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do rozpoczynania leczenia nerkozastęczego: rozsiana choroba nowotworowa (obecność przerzutów) oraz ciężki zespół otępienny. Przeciwwskazaniem jest również obecność charakteropatii lub socjopatii o nasileniu uniemożliwiającym przestrzeganie przez chorego wymogów związanych z leczeniem nerkozastępczym.

Wiek, choroba podstawowa oraz choroby współistniejące nie stanowią przeciwwskazania do hemodializy, pod warunkiem, iż cierpienia, które chory będzie odczuwał nie będą przeważały nad korzyściami, jakie odniesie z tego leczenia.

Do podstawowych metod leczenia nerkozastępczego zalicza się: hemodializoterapię, dializę otrzewnową oraz przeszczep nerki.

Szerzej o możliwościach leczenia nerkozastępczego opowiada doktor Joanna Pazik, nefrolog.